Sven Stevenson

VARA-presentator Paul de Leeuw heeft de aanval geopend (NRC Handelsblad, 5 September). Politici kunnen zijn talent niet op waarde schatten en de discussie over zijn salaris mag dan ook niet gevoerd worden. De Leeuw laat daarmee blijken de achterliggende discussie en maatschappelijke onvrede niet te begrijpen.

Ten eerst is het werk van De Leeuw wel degelijk op waarde te schatten. Kijkcijfers tonen de populariteit van zijn programma’s aan en ook over de verkoop van zijn cd’s, dvd’s en concerten mag hij niet mopperen. Paul de Leeuw heeft weinig concurrentie binnen zijn vak, waardoor het makkelijk onderhandelen is met zijn werkgever, de VARA. Die machtspositie stuwt zijn salaris de hoogte in. De vraag is gerechtvaardigd in hoeverre we bereid moeten zijn in zulke onderhandelingen mee te gaan. Natuurlijk, zijn programma’s betalen zich terug met veel reclamegeld. Vanuit sociaal oogpunt moeten we ons echter afvragen in hoeverre alleen economische overwegingen terug moeten komen in het salaris van iemand die werkt voor een met publiek geld gefinancierde instelling.

Ten tweede is Paul de Leeuw in staat geweest om zijn werk voor de publieke omroep te gebruiken om zijn werk buiten de omroep te promoten. Het is juist dankzij de zichtbaarheid voor de VARA dat het grote publiek bekend is geraakt met zijn muziek en optreden. De publieke omroep is een ideaal marketinginstrument en podium voor de presentator om zijn andere werk te verzilveren.

De publieke omroep heeft jarenlang geïnvesteerd in zijn carrière en hem de kans gegeven een televisiester te worden. Beloning en waardering komen niet alleen tot uiting in een riant salaris. We moeten laveren tussen economische argumenten enerzijds en sociale normen en waarden anderzijds. Een brede en open discussie is daarom wel degelijk op haar plaats.

Sven Stevenson, Landelijk voorzitter Jonge Socialisten in de PvdA

Bovenstaand artikel is gepubliceerd in NRC Handelsblad, 11-09-2008.